Nimet Amca’yı kaybettiğimizin bugün 121. günü.. Türk At Yarışı tarihinin duayeni, gazeteciler cemiyetinin 47 nolu üyesi, Derbi mecmuasının, yaşadığı tüm zorluklarına rağmen yılmayan tek kalemi Mustafa Nimet Üyken’in Feriköy Mezarlığında uğurlanışının 4ncü ayı..

Hayatını Türk At Yarışı yazarlığına adamış, Hukuk fakültesinin ardından spor yazarlığına merak salıp, at yarışlarına yatay geçiş yapmış, faal olarak 75 yıl bu sektöre hizmet vermiş değerli büyüğümüz Mustafa Nimet Üyken’i bu satırlarda tekrar hatırlatma heyecanını ve vazifesini yoğun olarak taşımaktayım..

Günümüz yarışçılığında, Kocakaya’ların Sözen’lerin el üstünde tutulduğu, tarih ve vefa kelimelerinin ise gereksiz bir paragraf oluşturduğu ülkemizde, geçmişe ait bir yada iki anekdotun genç nesil tarafından paylaşılması da, yapılacak görevlerimizin başında gelmektedir..

Kendisi ile Şubat’08 de yaptığım, belki de hayatımın en anlamlı günlerinden biri olarak tabir edebileceğim söyleşimi, siz değerli dostlarımla paylaşmak istedim..

“Mustafa Nimet Üyken, 29.11.1919 doğumlu. İstanbul hukuk fakültesini bitirdikten sonra aynı yıl, avukatlık stajı yaparken, vakit gazetesinde spor yazarı olarak gazeteciliğe başlamış. 1943-44 yıllarında Tanin gazetesi sorumlu müdürü, 1947-48'de Yeni sabah gazetesi spor servisi görevinde bulunmuş. 1945 de çıkardığı yarış mecmuası derbi'yi aralıksız olarak 1987 yılına kadar devam ettirmiş. 1988 de komiserler kurulu başkanlığı da yapan nimet amca, 1997 de Türkiye olimpiyat komitesi tarafından Fair Play ödülüne layık görülmüş. Türkiye gazeteciler cemiyetinin 47 nolu üyesi.. Bunlar Nimet bey’in yarışçılık dışındaki vazifeleri..

Peki yarışçılık yönü? 1,5 saatlik birebir görüşmem esnasında yaşadığım izlenimleri sizlerle paylaşmak istedim. Nimet bey 89 yaşında (önce kendisi 87’yim ben dese de) , inanılmaz derecede, olağan dışı bir hafıza ya sahip. 1945 Fettan’nın kazandığı gazi koşusunu tutunda, 1993 yılında dönemin belediye başkanı, şimdinin başbakanı Recep Tayip Erdoğan’ın elinden aldığı şilt’e, Demokrat partinin kurucu üyelerinden, çaldıran koşularının hepsinin derece istatistiklerine kadar muazzam bir yelpazenin canlı tanığı…
Allah, Nimet Üyken’in hafızasından faydalanılması gerektiğini düşünerek, bu adama ömür biçtiğini, gülerek düşünüyorum..

Cümle diksiyonu, anlama ve kavrama yeteneği 20-25 yaşlarındaki bir üniversite öğrencisi kalıbı ile aynı düzeyde. Vazgeçemediği sigarasını 1. 5 saat içinde defalarca yakıp, söndürmesine tanık olduktan sonra, bu yaşta günde en az 2 paket sigara tükettiğini anladım... Gözlerindeki problem ise büyük handikap. 1,5 saat boyunca yüzüme hiç bakmadı. Nedenini sorduğumda zaten görmüyorum neye bakayım dediğini hatırlıyorum. Miyop %20, hipermetrop %10 görme oranı seviyesinde. Tedavisi ise mümkün değil. Tırnaklarının uzun kalışından, gözlerine olan ihtiyacını biraz daha iyi anlıyorum.

William Giraud ile İzmir cennet harasında uzun bir müddet beraber kalmış, Fikret Yüzatlı’nın, Sait Akson’un, Özdemir Atman’ın, Orhan Meker’ in yakın dostu olmuş. Onlarca cenazeye katılmış, Onlarca kadim dost’unu toprağa vermiş. Koskoca bir hayatı at’a ve onu yarış için kullananlara adamış biri nimet amca..
Laf’ın Laf’ı açtığı, cümle kaçırmamak için, ekrandaki Shining isimli , kazanan atın yarışını kısık sesle izlediğimiz, onlarca yaşanmış olaydan ve ayrıntıdan aklımda kalan bir kaçı ise şöyleydi.. İlk Ankara hipodromunun yerinde şu an makine kimya endüstrisi olduğu ve Ankaragücü takımının şu an antrenman yaptığı, Karamehmet soyadlı ailenin tüm erkek çocuklarına Mehmet adı verildiği, William Giraud’un Fransa’dan Normandiya’ dan geldiği, ama neden geldiğini soramadığını, Atıf Esenbel’in tek fotoğrafının beyaz gömlekli ve gözlüklü olduğu resim olduğunu, Ahmet Atman’ ile pek sık konuşamadığını ama 1-2 kez muhabbette bulunduklarını, şimdilerde Atahan’ın (Zilcioğlu) her şeyle ilgili alakadar olduğunu yansıttı…

Bir ara her şeyim gitsin ama hafızam asla dediğini duyuyorum. Bende sigara içmememe rağmen sigara içmeyi, ama dolu dolu hayatı bu kadar uzun yaşamayı hayal ediyorum.
 
Biraz da sitem etti Nimet Amca Jokey kulübüne.. Yurdakul (Kayacan) ile birlikte onlarca resim , yazı ve makale verdiklerini, ama bunların zamanla kaybolduğunu söyleyince biraz, sinirleniyor, ilgisizlikten yakınıyor gibiydi.. 2000 yılında Türkiye jokey kulübü tarihçesi adlı 260 sayfalık kitabı harici, 1965 yarış mecmuası adında 2 adet eseri var.
Eminim ki birçok arkadaşım ismini ilk kez burada bu sayede duyuyordur. Yerinizde olsam işin eğer sadece maddi boyutu ile ilgilenmiyorsanız, hafta’nın en az bir günü Veliefendi’de olan Nimet amca’yı görün, elini sıkın. Emin olun fazlasıyla memnun kalacaktır..

Son olarak, Tjk nın müzesinde Derbi isimli haftalık yarış dergisi. Sayı 51.. siyah beyaz bir resim.. Sol başta elinde kalem ile 1956 yarış neticelerini yazan tahta iskemlede ince, zayıf, fötr şapkalı birisi… 
İşte, Değerini vefat ettikten sonra anlayacağımız nimet amca ile az önce sohbetteydim…”

Sağlıcakla Kalın..

Erdem Vurgun  Bu e-Posta adresi istek dışı postalardan korunmaktadır, görüntülüyebilmek için JavaScript etkinleştirilmelidir