Genç jenerasyon içinde, efendiliği ve iş disiplinliği ile kısa sürede kendini camiaya benimseten, yaşının oldukça genç olmasına rağmen mesleğinin gerektirdiği disiplini ve saygıyı, çevresine pozitif yönde hissettiren Apranti kardeşimiz Yasin Pilavcılar ile Ramazan Ayı’nın ilk gününde sıcak ve samimi bir sohbet gerçekleştirdik.

Sevgili Yasin, öncelikle yarışseverlerimize kendini kısa cümlelerle tanıtır mısın?
Ben doğma büyüme İstanbulluyum. 1990 doğumluyum.. Dedelerim Trakyalı fakat ailem tamamen İstanbullu. 2006 Ekrem Kurt Apranti Eğitim Merkezi mezunuyum. Gökhan Kocakaya’dan bir sonraki dönem diyebilirim. Emrah Sincan, Mehmet Çelik’ile aynı jenerasyonum.. Ailemde bu işle ilgilenen kimse yoktu. Sn. Erdinç Özsu vasıtası ile Apranti okuluna kaydım yapıldı.. Yine Erdinç abi sayesinde Atman ekürisinde, okulum devam ettiği sürede de görev almaktaydım.

İstatisliklerine baktığımız da ilk startını Atman ekürisinin kısrağı Beıra ile almışsın. Şu an ki zaman zarfına kadar 11 startta 1 birincilik 1’de ikinciliğin mevcut. Senin açından 2007 ve 2008’i kısaca özetlermisin? Ve başka ekürilerin de safkanlarına binme şansın oldu mu?
Evet ilk startımı 2007 yılında Beıra isimli kısrakla almıştım. Benim için ilk tecrübeydi. Tabiki çok farklı heyecanlar taşıyordum. Daha sonra 2008 yılında Ramayana’nın ikinci yarışında start almıştım. Benden önce Halis Abi ile bir yarış görmüştü. Ciddi bir netice elde edememiştim o yarışlarda. Zaten bu iki seneyi bu iki atla geçirdim. Pek şans bulamamıştım açıkçası. Ve 2009 da 9 kez şans bulup bunlardan birini kazanıp biri ile de ikinci oldum. Benim için 2009 yılı iyi başladı diyebilirim. Bana güvenenleri mahcup etmeme adına çalışmalarımı aksatmadan ve plan program çerçevesinde sürdürüyorum. Atman ekürisi dışında da Ali Topal, Behçet Mergin ve Murat Kesebir ekürilerinin safkanlarını da şu an çalıştırmaktayım.

Jokeylik mesleğinde başarılı olmak için neler gerekiyor Yasin? Stil mi, Güç mü, Zeka mı? Mesleğinin başında olan birisi olarak fikrin nedir bu konuda?
Tabi ki bu kriterlerin hepsi gerekiyor. Aslolan bunları bir araya getirebilmek ve bu şekilde mesleğinizi icra etmenizdir. İş disiplini ve adaptasyonunuz en üst seviye de olmalıdır. Plan ve Program dahilinde çalışmak da bu işleyişin önde gelen kurallarından biridir.

Tabi ki Halis Karataş’ın herkes gibi senin içinde önemi çok büyük.. Halis Karataş’ın senin üzerinde ne gibi fikirleri var? Koşudan sonra hatalarını görüp bunlara yorum getiriyor mu?
Zaten Halis Abi’nin aprantiliğini yapıyorum şu an. Kendisinin yanında bulunmam benim için büyük bir şans. Tabiki yarışlardan önce yapmam gerekenleri söylüyor bana. Yine yarışlardan sonra da nerde hata yaptığımı, nasıl düzeltebileceğimi, nerde doğru yaptığımı kendisinden alıyorum. Verdiği fikirler dahilinde de kendimi daha da geliştirmeye gayret gösteriyorum.

Ve ilk birinciliğin.. Tampico.. O anı, hissettiklerini bize özetleyebilir misin?
Tampico oldukça kabiliyetli bir at zaten. Starttan çıktığı anda üzerindekine o güveni veriyor. Yarış içerisinde her metrede o güveni bana fazlasıyla hissettirmişti. Fakat oldukça soğukkanlıydım. Hiç heyecanlanmadım diyebilirim. Zaten karakter olarak da heyecanlı bir yapıya sahip değilim. Tampico’ya bahsettiğim gibi çok fazla güveniyordum. Viraj üzerinde de bu inancı çok fazlasıyla hissetmiştim. Apranti koşusuydu zaten o koşu. Granikos’un dışarıdan kuvvetli atakları oldu ama neticede tam ayna da ona üstünlük sağlamıştım. Tabi ki sevinçliydim. Ama bunu belli etme gibi bir karaktere sahip değilim. Hatta yarış bitti jokey odasında, yarışı sen kazandın neden sevinmiyorsun gibilerinden cümleler kuruldu. Dediğim gibi inanılmaz bir duyguydu bu... Seviniyordum. Ama bunu yansıtamıyordum..

Yarışlara nasıl hazırlanıyorsun?
Yani bugün yarışım var deklare oldum çalışayım gibi bir mantıkta zaten değilim. Her gün gerekli kondisyonu kendimde var etmeye yoğun gayret gösteriyorum. Her an hazır durumda olmak çok önemli. Her idmandan sonra en az 1 saat mutlaka spor yaparım. Koşu, ağırlık, kültürfizik gibi eylemlerde bulunuyorum. Ve bu da benim zinde olmamı ve kondisyonumu üst seviyede muhafaza etmemi zaten sağlıyor.

Plan ve programların neler? Yasin Pilavcılar 5 sene sonra nerede olmalıdır sence?
Zaten isabetsiz ve hedefsiz yol almak bana göre belli başlı bir kayıptır. Bunu başlamadan kaybetmek olarak özetleyebilirim. Devamlı hedef belirlerim kafamda. Belirlediğim hedefi açmak gerekirse, benim açımdan iyinin daha iyisi olarak düşünebilirsiniz. Belli bir sınır koymadım kendime. Daha iyi nasıl olurum, daha faydalı hale nasıl gelirim mantığını sürekli taşımak istiyor ve çalışmalarımı buna bağlı olarak devam ettirmek istiyorum.

Kısa sürede tüm camiada herkesin beğenisini ve sevgisini kazandın. Bu kolay bir şey değil. Peki, kendinde bir eksiklik görüyor musun? Şu yönümü geliştirmem gerek gibi..
Öncelikle saygı ve sevgi unsurlarını, insan benliğinde fazlasıyla barındırması gerekiyor. Herkesle iyi diyalog çerçevesinde olmak, bence en önemli kriterlerden biri olmalıdır. Bunu da eğer ki yansıtmışsam bundan büyük mutluluk duyarım. Kendimde ki bir eksikliğe gelince, bence fazla yarış binememem benim için bir handikap sayılabilir. Tecrübe kazanma konusu da, en az kendinizi doğru ifade etmek kadar önemlidir. Bunu da zamanla çalışmamla ve azmimle aşacağımı düşünüyorum.

Diğer hipodromlarda da at binmeyi, ordan gelen şansları da değerlendirmeye bakışın nasıl?
Şu aşamada at seçme yada hipodrom seçme lüksümüz zaten yok. Gelen teklifleri değerlendirmek gerekiyor. Buda biraz bağlı olduğunuz eküri ile alakalı. Eküri zaten safkanlarını hangi hipodroma götürürse, sizde o bölgede bulunmalısınız. Yani şurada at bineyim, burada at bineyim gibi bir düşünceye sahip değilim. Tabi ki İstanbul çok önemli bir arena. Burada bulunmak ve ata binebilmek büyük şans.

Boş vakitlerindeki uğraşların nelerdir Yasin?
Boş vakitlerimde Müzik dinlemeyi tercih ediyorum. Enstrüman çalmayı da çok seviyorum. Futbolla pek aram olmadığını söyleyebilirim. Fazla bir vaktim de olduğu söylenemez abi. Olduğunda da yurtdışı ve yurtiçinde koşulan yarışları takip etmeye gayret gösteriyorum. Ayrıca bahsettiğim gibi müzikle ve istirahatle geçirmeyi tercih etmekteyim.

Röportaj: Erdem Vurgun